ท.ทหารอดทน!

posted on 07 Nov 2009 20:33 by grymmore

ขอบคุณ l3al3y_l3lue จากเว็บ Dek-d นะครับผม

บังเอิญกำลังเพ่นพ่านในบอร์ดเด็กดีอยู่ ก็เจอกระทู้นี้

ราตรีสวัสดิ์.................(การ์ตูนบางเรื่อง จำเป็นต้องอ่าน) โพสซ้ำ

ด้วยความอยากรู้ก็เลยกดเข้าไป

ชะแว้บ~

นี้คือการโพสซ้ำ...อย่างจริงจัง
ขอโทษที่ต้องบอกว่าเราจะโพสจนกว่าทุกคนจะได้อ่าน
(หรืออาจจะแค่ส่วนใหญ่ก็ได้)
แต่ก็อยากให้ทุกคนได้อ่านจริงๆ

เพลงนี้ตอนที่ฟังครั้งแรกก็ร้องไห้แล้ว
สะเทือนใจ

เป็นเพลงที่เราคิดว่าเด็กๆก็ฟังได้นะ
แต่คุณต้องตั้งใจฟังในทุกๆคำ

แบบว่า.....คุณจะเข้าใจ

ราตรีสวัสดิ์(Goodnight)
ฟักกลิ้งฮีโร่ Feat. ธีร์ ไชยเดช

วันนี้ฉันมีนิทาน อยากเล่าให้เธอฟัง
นิทานเรื่อง ท ทหาร อดทน
เวลาเค้ายืนเค้าแนบปืนกลไว้ข้างกาย
ทั้งที่เค้าไม่เคยใจร้ายและไม่เคยคิดฆ่าคน
แต่เป็นอีกคืนที่เค้าต้องออกลาดตระเวน
เป็นหน้าที่ของกองพันทหารราบผู้รักตัวเอง
น้อยกว่าชนในชาติไทย
เพราะรู้ว่าเลือดเนื้อเค้าจะสละไม่ให้เราเป็นทาสใคร
ในขณะนั้น ผู้ก่อการร้ายซุ่มโจมตี
เสียงปืน ดังสนั่นตอนเวลาเลยเที่ยงคืนกว่า
เสียงระเบิดดังก้องกึกไปทั่วทั้งป่า
พร้อมเสียงกระสุนปืนทะลุตัวจ่า
เค้ารีบยกปืนกลข้างกายประทับบ่า
ในขณะที่ยิงสวนไปเค้าคิดแต่ว่า
ถ้าคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของชีวิต
เค้าก็ยินดีที่จะสละทุกอย่างด้วยยศอันน้อยนิด
ขอเพียงคนในชาติได้หลับสบาย
เค้าจะยืนหยัดปกป้องแผ่นดินแม้ชีพมลาย

ในราตรีที่ด้ามขวานลุกเป็นไฟ
ประเทศไทยเจ้าเอ๋ยมีคนฝากเพลงนี้มาให้

หลับตาเถอะนะ ขอให้เธอหลับฝันดี
คืนนี้ไม่ต้องห่วง ตรงนี้ฉันจะดูแลด้วยชีวิตของฉัน

ในคืนที่ผมกินเหล้าอยู่นั่งเล่น
ในคืนที่ป้าข้างห้องยังตั้งวงป๊อกเด้ง
คืนที่เด็กมัธยมนั่งท่องตำราเอนท์จุฬา
คืนที่ใครหลายคนลืมชื่อคนเดือนตุลา
คืนที่คุณนอนหลับอยู่บนเตียง
ทั้งหมดคือคืนเดียวกันกับเสียงปืนที่ดังเปรี้ยง
ของทหารต่อต้าน ข.จ.ก.
ผู้ไม่ยอมให้ใครมาเผาโรงเรียน เผาตำรา ส.ป.ช.
และยังไม่มีตอนจบของนิทาน
มีเพียงแต่ตอนรุ่งสางไม่เป็นศพก็พิการ
เพราะในทุกเช้าที่เราตื่นมาเมาขี้ตา
มันคือเช้าแห่งการสูญเสียที่ 5 องศา 37 ลิปดา
เขาตายเพื่อคนในชาติได้หลับสบาย
เขาจะยืนหยัดปกป้องแผ่นดินแม้ชีพมลาย

ในราตรีที่ด้ามขวานลุกเป็นไฟ
ประเทศไทยเจ้าเอ๋ยมีคนฝากเพลงนี้มาให้

หลับตาเถอะนะ ขอให้เธอหลับฝันดี
คืนนี้ไม่ต้องห่วง ตรงนี้ฉันจะดูแลด้วยชีวิตของฉัน
ฝากดาวบนฟ้า ร้องเพลงนี้ให้เธอฟัง
หากฉันไม่ได้กลับ อย่างน้อยให้เธอหลับสบายก็พอแล้ว

ตอนนี้...

น้ำตาไหลไปแล้ว...

ชอบหลายท่อนที่เขาแต่งมากๆ
โดยเฉพาะ ท่อนข้างล่างเนี่ย เขาคิดได้ยังไง!!!

"และยังไม่มีตอนจบของนิทาน
มีเพียงแต่ตอนรุ่งสางไม่เป็นศพก็พิการ
เพราะในทุกเช้าที่เราตื่นมาเมาขี้ตา
มันคือเช้าแห่งการสูญเสียที่ 5 องศา 37 ลิปดา"

โดนสุดๆ คิดได้ยังไง สุดยอดมาก!!

คือ ทีมก้านคอคลับนั้น เรื่อง การเขียนเนื้อ
เป็นจุดแข็งมากๆ อยู่แล้ว
แต่ไม่นึกว่า จะทำได้ เกินจินตนาการขนาดนี้

ส่วน ท่อน ที่พี่ธีร์ร้องนั้น
แม้จะมีกลิ่นของเพลง OST ภาพยนตร์
เรื่อง Jerry Mcquire
ที่ Bruce Springteen แต่งและร้องเอาไว้
ลอยมาให้ได้ยินอยูบ้างอย่างเจือจาง
แต่ มันสวยมากๆ ลอยในแบบของพี่ธีร์ และ ลงตัวมากๆ
แบบไม่ต้องคิดอะไรต่ออีกแล้ว

เพลงนี้ แม้จะเป็นเพลงแร็พ
แต่ ต้องบอกเลยว่า นี่แหละ
แร็พ ที่แท้จริง!
เพราะเพลงแร็พ นั้น มันคือ
ส่วนผสมในห้วงอารมณ์ของคนผิวดำ
ที่การถ่ายทอดความคิด ความอึดอัด กดดัน
จากชีวิตประจำวัน
จากความเฮงซวยของรัฐบาล
และนานับร้อยแปดพันประการของเรื่องราว
ที่ตนอยากบ่น
อยากก่นด่า
อยากระบายออกมา
ให้ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาตามท้องถนน
ได้ยินได้ฟัง

ขณะเดียวกัน ถ้ามองในมุมของ เพลงไทย
เพลงนี้ ก็สามารถถูกจัดเข้าไปอยุ่ในกลุ่ม
"เพลงเพื่อชีวิต"
ได้อย่างไม่ต้องสงสัย เนื้อหาบ่งบอกชัดเจนอยู่แล้ว

แต่...ว่า อย่าไปสนใจเลยว่า มันจะเป็นเพลง
"ประเภทใด"
เพาะแก่นของเพลงนี้ หรือเพลงไหนๆ
คือสิ่งที่คุณควรจะสนใจ
มากกว่าการแบ่งประเภทหมวดหมู่ของเพลง

และอยากขอความกรุณาทุกท่าน
ช่วยกันส่งต่อเพลงนี้
ให้กับใครหลายๆคนได้ฟังกัน

ขอให้เพลงนี้ มันดังขึ้นมาเถอะ!
เพลงแบบนี้แหละ ที่ทุกคน
สัญชาติไทย
ที่ยืน กิน นอน นั่งและเติบโต บนแผ่นดินไทย
จะเชื้อชาติไหน จะวัยไหนก็ตาม ควรได้ฟัง...

การ์ตูนด้านล่างนี้...ต้องขอบคุณเครดิต พี่มุนินฺ
(การ์ตูนดีเนอะ แอบปลื้มส่วนตัวด้วยไปอ่านที่บล๊อกพี่เขาเลยก็ได้)
manin289.exteen.com